اول که سلام.

آقا تا حالا شده بخواهید از خود خود خودتون یه مطلب بنویسید؟؟ واقعا تازه دارم می فهمم که اولین فیلسوف های دنیا که از هیچی اینهمه جفنگ در آورده اند عجب موجوداتی بوده اند. جدا چه طور اینقدر مطلب از خودشان در آورده اند؟ اصلا بی خیال.

چند نفری بودیم، علاف و بیکار و روزها ز پی گذران وقت سنگ اندران جوب اندازان و الباقی ایام در بند بلاگ های تک تک؛ سر در گریبان فرو برده و مطلب ها اگر هول عیاری ای می کرد 2 نظر همی خورد و...الخ.

دگر سال شروع شد و همی به خود گفتیم که بلاگ در اندرونی بیفکنیم و تا نفس کشیم، درس و مکتب؛ تنها و تنها که لا غیرهم را سودی نیست.

و نتوانستیم.

سبحه بر کف؛ توبه بر لب، دل پر از شوق گناه

معصیت را خنده می آید ز استغفار ما

عزم خویش جزم و یاران در حلقه ای جمع و نظر گماشتیم در کارگزاری بلاگی مشترک به قصد پکانیدن و گذرانیدن عمربیشتر بر لب این جوی روان. خلاصه عزیز، اگر تو را وقت زیادتیست؛ بی تکلفانه به کلبه مان گذری و به چشم یاری به شهیدان کویت نظری . مائیم و نوای بی نوایی.     بسم ا.. اگر حریف مایی.