در باغ هنرمندان، مجموعه ی نفیسی از مجسمه های آبستره ( معناگرا-انتزاعی) موجود است که کمتر پیش می آید با وجود ابعاد، گاه، خیلی بزرگشان، کسی به آن ها توجه کند. هفته ی پیش که به باغ هنرمندان رفته بودم از تعدادی از آنها عکس گرفتم:

زندگی

تصویر انتزاعی پیکر انسان، و زخم تازیانه ی زندگی بر کمرش.  

---------

وصل و فصل

--------

چهارچوب

چهار-چوب، یکی از بزرگترین مجسمه های مجموعه است، با آن چهار- چوب کت و کلفتش و چفت و بست های سنگین آهنی.

---------

چشم خدا

چشم خدا، با آنهمه فانوس که از آنها ساخته شده، از آن بالا، با مهربانی به افرادی که به باغ می آیند نگاه می کند. گرچه مردم کمتر به او توجهی دارند. الله نور السماوات والارض.

---------- 

مادر

آخرین مجسمه ای که از آن عکس گرفتم مادر بود. مادری که تک و تنها گوشه ای از باغ نشسته بود و به گوشه ای خیره می نگریست.