پارک لاله نمازخانه ای دارد که…

یک مکعب ساده ی خاکستریست. نمازخانه ای که کامران دیبا، معمار معاصر، همانی که مدرک جامعه شناسی هم دارد، قبل از انقلاب طراحی کرده است.

- - -

از همه ی چند ده صفحه نقد معماری که می توان راجع به اش نوشت که بگذریم، بدجوری آدم را یاد "خدای جاهای ساده" ی "من او"ی رضا امیرخانی می اندازد.

مکعبی ساده، که تنها یک شکاف به سمت قبله دارد. جایی برای خلوت با خدا.

که البته اینروزها به ناحق بین انبوه درختها و نرده ها محصور شده است و به سختی می شود پیدایش کرد.

انگار که زیاد توضیح دادن در موردش، جنایت است.

شاید بعدن مرتکب شوم.