دوست دارم نام دوبیتی را بر هر شعری بگذارم که دوبیت دارد، یا هر شعری که تقریبا دوبیت. هر شعری که تو را به نهایت ش سوق دهد و وادار ت کند حدس ش بزنی و خودت غافل گیر شوی از حدسی که زدانده است ت.

.

عمری عبوس و خسته ، سیگار پشت سیگار.

                                               "من" را دروغ گفتم ، انکار پشت انـــــکار.

گــِــرد ِ جهانم  و  "من"  ،  در انــدرون  خانه ،

                                               این خانه در ندارد ،  دیوار پشت دیـــــــوار.

.